Wat ik vanochtend leerde van mijn krolse kat

Het is 23.57 uur en ik lig heerlijk in Morpheus’ armen te slapen.

Langzaam val ik steeds dieper in een mooie droom.

RRROETSJ! Deze prinses zoeft op haar vliegend tapijtje over het goudgele strand van een onbewoond eiland.

Warme wind wappert door mijn lange lokken. Wuivende palmbomen sjezen onder ons door. Voordat we over de azuurblauwe zee gaan, pluk ik snel even een lekkere kokosnoot voor onderweg. Mmm, ik kruip nog wat dichter tegen mijn knappe prins aan en…

Plotseling hoor ik een giga lawaai, wat ik het beste kan omschrijven als een Brul Sirene: WRRRAAAOOOIIIIII!

Hellup, ik schrik me rot! Wie verstoort zo bruut mijn exotische droom? Mijn Fata Morgana smelt weg als een druppend ijsje in de hete zon. Chagrijnig klim ik uit bed. Tot mijn verbazing zie ik een Loeiende Leeuw onder aan de trap staan. Mijn verlegen katje Luna is klokslag middernacht opeens veranderd in een Brullend Monster van Frankenstein!

Donder decibellen laten mijn trommelvliezen klapperen

Wat een ongelofelijk bizarre geluiden kan zo’n poezebeest fabriceren. Tarzan Tijgerin weet niet waar ze het zoeken moet. En ik ook niet. Ik probeer van alles om haar te kalmeren: lief tegen haar praten, lokken met kattensnoepjes, haar favoriete speeltje tevoorschijn halen, etc. Maar niets werkt! De kattenhormonen gieren door haar kleine lijf. Ze móet nu een Coole Kater vinden! Daarom schreeuwt Cat Woman uren lang de hele buurt bij elkaar. Ik schaam me dood. Ik denk dat de buren bij het krieken van de dag met piepende banden zijn verhuisd naar een vredig hutje op de hei. Zonder Tetterende Terror Katten.

Gelukkig valt ze om 2.31 uur in slaap

Pfffjoe, nu kan ik ook mijn broodnodige nachtrust pakken. Maar helaas is de vreugde van korte duur: na 2 schamele uurtjes bij Klaas Vaak, staat ze om 4.33 uur alweer keihard te burlen naast mijn bed. Niet te doen dit!
Ook overdag gaat dit Kittige Dating Feest gewoon door. Zonder één minuut pauze. De Paringsdrang is zo groot, dat er geen houwen meer aan is. Mijn humeur is na 12 uur lang gejengel tot onder het nulpunt gedaald. Met dikke hoofdpijn sleep ik mezelf naar mijn computer, maar ik krijg geen werk uit mijn brein geperst.

kat en clown

Ik voel me echt wanhopig

Het liefst wil ik haar achter het behang plakken (maar er is helaas geen behang te vinden in mijn huis). Daarna wil ik haar flink bestraffen (maar als tweederangs bedienend personeel heeft dat geen enkele zin). Tot slot wil ik haar vermoorden (maar daar is ze natuurlijk veel te schattig voor!).
Opeens floept er een helder hersenlampje aan: ik ga voor haar zingen! Ik heb al eerder bij een brutale buurtkat gemerkt dat mijn slaapliedje een kalmerend effect op hem had. Deze rooie rakker had de gewoonte om lekker op mijn tuinstoel te relaxen. Omdat ik dat zo leuk vond, heb ik een keer spontaan een zelf verzonnen snurk aria voor hem gezongen. Grappige gastkat rolde in een bolletje en viel heerlijk met een grijns in slaap.

Dus ik begin hoopvol een liedje te improviseren voor mijn Krolse Dame

Met de tekst: ‘Hou nou ’s op, je maakt zo’n herrie’. Ik doe echt mijn best om vriendelijk te klinken. Maar dit heeft geen effect. Nul komma nul. Ze blijft grommend en gillend over de vloer kruipen.
Gelukkig floept er een tweede hersenlampje aan dat nog feller op mijn zaagsel schijnt: ik moet aansluiten bij haar gevoel! Dan voelt ze dat ik meeleef met haar rottige hormoon penarie. Dus ik verzin een nieuw liedje en probeer echt vanuit mijn hart te zingen. Dit deuntje komt spontaan tevoorschijn uit mijn keel: ‘Och, je bent zo krols. Wat vervelend, je hebt het echt zwaar. Dit is helemaal niet leuk.’

En dan gebeurt er een wonder

Ze wordt rustig! Krioelende Luna gaat ontspannen op de grond liggen en kijkt me aan. Is dit echt waar? Knijp ’s in mijn arm! Om te testen of dit echt door mijn liedje komt, blijf ik een poosje zingen. En ja hoor, eureka, ze blijft rustig op de grond liggen! Zonder oorverdovende lokroepen. Zodra ik stop met zingen gaat ze weer luidkeels als ‘Hot Lady Desperately Seeking A Lover’ tekeer.

kat

Wat een bijzondere ervaring is dit!

Dit is precies wat ik zorgprofessionals en zorgclowns ook leer tijdens mijn trainingen: sluit altijd aan bij het gevoel van de client met dementie of verstandelijke beperking! Laat merken dat je meeleeft met zijn verdriet of wanhoop. Dan gebeurt er iets magisch. Omdat je verbinding maakt met zijn diepe ellende, voelt de ander zich gezien. Hij voelt zich niet meer alleen en heeft liefdevolle medeleven gekregen van zijn rotgevoel. Zo geef je echte troost aan verdrietige of wanhopige mensen, waardoor hun tranen snel opdrogen. Vaak tover je zelfs een glimlach op het verdrietige gezicht van Mevrouw Mulder én van jezelf. Dat is het geheim van de Clowns methode!

Clown Esterella

Deze speciale Clowns methode werkt dus succesvol om beter contact te krijgen met mensen met dementie!

Dit kan mét rode neus, maar ook zónder rode neus. Je kunt namelijk ook zonder gek doppie op je gokkie je speelsheid gebruiken om contact te maken. Ik hoor vaak van verraste cursisten terug: ‘Wat ik bij jou leer werkt heel goed bij mijn bewoners en cliënten waar ik dagelijks mee werk! Ik snap nu veel beter hoe mijn cliënt zich voelt, en kan makkelijker bij zijn belevingswereld aansluiten. Zodat we meer ontspannen contact hebben, en samen zelfs plezier! Verdriet, boosheid en onrust worden zo op een lichte en luchtige manier opgelost.’ Hoe waardevol is dat? 😊

Wil je ook een glimlach toveren bij mensen met dementie?

Schrijf je dan bliksemsnel in voor mijn Workshop Contactclown in de Zorg! Dan leer je hoe je ECHT contact contact maakt met mensen met dementie en verstandelijke beperking. Zodat je samen meer ontspanning en plezier beleeft. Schrijf je hier in!

 

Lees hier meer over mijn cursussen:

 

Clown Esterella

 

Wil je dit artikel delen? Graag! Bij het gebruiken van mijn tekst verzoek ik je mijn naam te vermelden: Esther Hak van Clownschool Esterella, met een werkende link naar mijn website: www.esterella.net

 

Laat een reactie achter